5. nov, 2017

Woubrugge en maar weer verder met de pelgrims

20 September een prachtige dag die ik nog in mijn geheugen gegrift heb staan,

Toen het mis ging met mijn benen heb ik heel lang gedacht dat ga ik nooit meer lopen. Zo wie zo zag ik mezelf geen echte tochten meer maken en was Santiago naar de achtergrond als stille heimwee. Maar 20 september vakantie en toch proberen. Samen met Gerda naar Woubrugge. We hadden al een tocht van 20 km door de schoorlse duinen gemaakt werkelijk een schitterend gebied, maar dat was geen Woubrugge en Woubrugge is toch op de een of andere manier een test.  Ik had even in mijn hoofd wel of niet want Woubrugge is onderweg naar de kaag, iets waar ik nog steeds van droom. Maar goed Gerda mee dus dat ging echt niet gebeuren dat ik het in mijn bol zou krijgen toch verder te kachelen. Het was een geweldige dag. Mooi weer om te lopen en toch maar weer eens praten over.... Voor mij was het erop of eronder. Kon ik dit lopen dan was er een kans. De uitdaging lag nog wat verder want kan ik ook 3 dagen lopen?

Het pelgrims weekend kwam er ook ergens aan. Het ging lekker. 25 km en we hadden er de hele dag voor uitgetrokken met een lekkere lunch onderweg. Eindelijk weer de polders in, langs water, leuke kleine gehuchtjes het was helemaal leuk. Ik houdt zielsveel van de polder en wordt er ook gelukkig van. Voor Gerda is dit ook een test. Wel of geen Santiago. Er werd heel wat gepraat gemijmerd en gezwegen. Maar toen was daar ineens aan het eind van de dag het bordje Woubrugge. Voor mij was het een gevoel alsof ik weer in Santiago aankwam. Zo fijn dat dit weer kon. Ik was er emo van. Gerda had de dagen erna last van haar voet en enkels. Die gaat nog maar weer terug naar de fysio maar heeft het nog niet opgegeven. Mijn probleem is het piliformisch syndroom wat maar niet weg wil. Na het lopen is er toch een poosje pijn maar de volgende dag gaat dat weer. Zitten is het grootste probleem maar voor Santiago moet ik lopen dus dat scheelt weer. De verdere vakantie, het was slecht weer, maar we hadden een paar mooie dagen op het laatst dus de maas werd nog  afgekayakked en onze eigen kayaks kwamen uit de schuur. Helaas heb ik de een na laatste avond het asfalt keihard mogen omarmen en kwam ik op de huisartsenpost terecht. Mijn neus bloedde enorm en doet nog steeds pijn ws gebroken, mijn hoofd deed pijn en mijn hand wilde en wil nog steeds niet echt. Dus de kayaks bleven de laatste mooie dag in de auto en ik mocht vrolijk de ziektewet in voor 2 weken. Ook Sophietje mijn allessie (poes) overleed deze dagen een niet echt fijne dood dus de tocht was eigenlijk snel vergeten. Eenmaal aan het werk was het druk weer. Veel bijlezen veel inhalen en weer met de verwenzorg aan de gang. Op weg naar 20 oktober het pelgrims weekend en dat kwam echt net op tijd. Na dit jaar alle vakanties te hebben moeten afzeggen wegens mijn benen en dan ook nog zo tegen het asfalt smakken maakte dat ik moe was en weg wilde. 

Met een man of 14 een weekend lopen van Middelbeers naar Heeze. We sliepen in pelgrimshoeve Kafarnaum en brachten een bezoek aan de Jacobus hoeve. We spraken met broeder Fons een geweldige man die de tocht in zijn jonge jaren heeft gelopen en maakte meer persoonlijk kennis met elkaar. Het was gelukkig prima wandelweer. De tweede dag was het 24 km en kreeg ik de kriebels. Voor ik het wist was ik ver vooruit en ging de muziek op mijn oren en genoot ik zo verschrikkelijk dat ik soms moeite had er niet bij te gaan dansen :) Het landschap was vaak mijn landschap van plekken waar ik me thuis en gelukkig voel. En het lopen ging door wat rustpauzes ook prima. Alleen de avonden met toch wat minder makkelijke stoelen waren erg pijnlijk. Zondag liepen we de afsluitende 11 km en togen we weer naar huis. Eindelijk was de moeheid van de afgelopen maanden uit mijn lijf weg. Ik had het gevoel ik kan er weer even tegen en dat is een fijn gevoel. Thuis en werk weer, op weg naar 25 oktober verassingsdag want koningin Maxima kwam op de afdeling en ik was haar gast vrouw dus best wel spannend. Gelukkig ging het allemaal netjes en vonden de patienten het geweldig. 

Ondertussen is wel duidelijk dat ik ga lopen van Leon naar Santiago de laatste twee weken van mei de eerste week van Juni. Kan Gerda mee, lopen we tot Santiago, ga ik alleen dan plak ik muxia er misschien nog aan vast. We zien wel. In ieder geval de gedachtes leven, langzaam orienteer ik me en begin te denken aan wat mee moet. In ieder geval dit jaar zelf met de bagage lopen en ook niet georganiseerd. Lekker op de bonnenvooi zodat je vrij bent.

Maar eerst op naar eind van de maand het volgende pelgrims weekend :)

Vandaag met twee van de pelgrims en hun wandelmaatjes een stukje van de winterwandeling van Rotterdam gedaan. 15 km en lekker om even weer buiten te zijn. Zo blijf ik bewegen en hoop ik van de pijn af te komen voor ik naar Santiago loop.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina