1. jul, 2017

Udenhout Den Bosch 24 juni 2017

En weer mocht ik een dag met de pelgrims op pad. Een dag waar ik enorm naar uitkeek nu alle lange tochten niet kunnen.

24 juni een wat grauwe dag maar droog. Om 10 uur stond ik in den Bosch en pikte daar een van de pelgrims op. Zij had haar auto in Den Bosch geparkeerd en samen reden we naar Udenhout waar ik mijn auto kwijt kon.

De tocht begon met een kop koffie bij de rustende jager waar we de rest opwachten die 3 km verderop van de bushalte aan moesten komen lopen. Toen iedereen verzameld was vertrokken we richting Den Bosch. Een leuke tocht en een afwisselend landschap. Er zat een stevig tempo in waardoor zelfs ik mijn best even moest doen om het bij te benen🙂. Maar uiteindelijk kwamen we dan toch bij onze eerste rustplaats. Een leuk tentje aan het water waar onze maaltijden welkom waren. Daarna was het verder richting Den Bosch. Mijn benen deden het weer maar iets minder lekker dan de eerste tocht. Maar al foto's makend en kletsend was het allemaal goed te doen. Het bleef redelijk droog op wat spetters na dus dat liep ook wel prettig. Uiteindelijk kwamen we rond half 5 De Bosch binnen wandelen waar roze zondag aan de gang was. Druk druk en even wennen na de rust van de natuur en het lopen. In de St Jan konden we een stempel halen in onze pelgrimspaspoorten. Leuk komt die toch nog vol. 

Na een drankje en nog wat nakletsen togen we naar het station waar een aantal met de trein moesten en wij met de auto terug reden naar Udenhout waar mijn karretje weer braaf stond te wachten.

Wat een fijne dag weer.

De volgende dag stond ik kreupel van de rugpijn op. Dat kan er ook nog wel bij. Na een poosje bewegen trok dat echter weer helemaal weg.

In het ziekenhuis ben ik doorgestuurd naar de sport fysiotherapeut. Tijdens onderzoek in het ziekenhuis zei de arts dat ik het pyliformis syndroom had en dat de fysio met een pijnlijke behandeling dat goed kon herstellen. Echter bij de fysio bleek hij geen aanleiding te kunnen vinden hiervoor. Afgelopen maandag is hij begonnen met dry needling. Naalden prikken in allerlei spieren. Tjee dat is pas pijnlijk. Spieren die het gewoon doen daar voel ik niks van maar zodra hij een spier raakt die onder spanning staat begint deze flink te krampen. De volgende dag stond ik echter tot 15 uur me te verbazen geen pijn te hebben en dacht klaar te zijn. Maar daarna kwam het terug. Er zullen dus nog een aantal behandelingen volgen vrees ik, 20 juli mag ik weer terug naar de arts in het ziekenhuis en hoop ik dat ik eindelijk eens kan zeggen dat het wat beter gaat. We blijven maar hoop houden en blij zijn dat het lopen in ieder geval gaat al zijn het nog niet de tochten die ik zo vreselijk graag wil lopen. 

Na de vakantieperiode begint op 26 augustus de nieuwe tocht met de pelgrims vanuit Den Bosch naar Maastricht. Ben heel benieuwd hoe het dan gaat met die gekke benen. Tussentijd wordt het af en toe nog maar weer rustig wandelen maar zomer seizoen dus ook enorm druk met de verwenzorg. Daar zit momenteel meer tijd in dan ooit met ado weer voor de deur, een zeiltocht, ballonvaart en dagvaartocht met de vrouwe stien. Maar het is het waard.

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina