18. apr, 2016

wurmen en naaktslakken

Na een paar weken rust vol met dokters bezoeken waarin blijkt dat mijn hart iets vergroot is en er nog een periode met de cardioloog wacht en het afbouwen van de astma medicijnen voelde ik me gisteren weer prima en werd het tijd voor revanche na de dramatische 14 km. Vol goede zin stond ik om 10 over 8 buiten en begon aan de langste tocht sinds jaren al had ik dat idee nog niet. Het begon allemaal beter dan verwacht. Niet de eerste kilometers die lamme benen maar gewoon goed lopen. Was mijn eerste doel richting de Kaag dat werd al snel bijgesteld en de tocht ging via Bentwoud naar Moerkapelle. Bentwoud was een ware uitdaging om hinkstapsprong geen wurmen en naaktslakken te pletten.De hele weg lag er vol mee. Rap vlogen de kilometers voorbij en anderhalf uur later zaten de eerste tien kilometers er al weer op. Nog niet moe en geen klachtjes gaf dat perpectief om verder te gaan.Via Zevenhuizen naar Bleiswijk en vervolgens naar de Rottermeren. Wat was dat genieten dat schitterende stuk natuur. Prachtige wolken partijen die wel steeds zwarter werden dus een regenbui kon dan ook niet uitblijven. Regenpak die als ongewenste kledij in mijn rugzak mee gesjouwd werd, werd tevoorschijn gehaald en net nadat ik die aan had denderde de eerste hagelpartij op mijn hoofd. Blij want hagel duurt geen hele dag en die trok ook vrij snel over. Een kwartier later kwam er nog een regenbui over en daarna trok de lucht weer schoon en kon dat ongewenste pak weer uit en kon ik weer in t shirt verder. De tocht ging naar Bergschenhoek waar ik even mijn boterhammetjes naar binnen moest werken en ook mijn eerste rust nam. Daarna door naar Berkel en Rodenrijs en toen werd het kiezen. Rotterdam 8 km, Delft 11 km en Zoetermeer 10 km. Dat werd uiteindelijk Delft. Via Delfgauw naar de binnenstad van Delft en even bij een vriendin langs uitpuffen. 34 km zat een erop en behalve een blaar die ik aan voelde komen begon mijn rechter heup en knieholte van zich te laten horen. Na een half uur rust dus ook  moeite met opstaan maar dit keer wilde ik echt niet meer opgeven. Nog 18 km en ik moest en zou... Dus verder met muziek op mijn oren blik op oneindig en verstand op nul via Delfse hout naar het Balijbos en daar nog even een kwartier gezeten.Lopen was het niet echt meer wel kreupelen. Maar verder met het besluit  zo weinig mogelijk te rusten  omdat het een poos duurde na rust voor ik weer fasoenlijk mijn been kon neerzetten. Toch had ik het nog steeds reuze naar mijn zin en genoot ik van de mooie weg waar alle bomen en struiken zo ondertussen in bloei staan. Om kwart over 7 was ik thuis en had ik er 52.8 km opzitten. Op de pijn en een joekel van een blaar na niet eens zo gek moe. Een hete douche en alles in de magnesium olie zetten en een hap eten. En dik maar dan ook dik tevreden over vandaag. Santiago is weer in zicht!

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina