4. apr, 2016

Santiago in gevaar

Gisteren heerlijk weer goed geslapen dus vol goede zin mijn wandelschoenen aangetrokken. 

De eerste kilometers vlogen voorbij tot ik na 8 km ineens niet meer verder kon. Mijn benen waren lam mijn hoofd compleet moe en ook na eten, drinken en rust knapte ik niet meer op dus mijzelf naar huis gesleept. Het werden nog 6 loodzware kilometers voor ik thuis binnen kon strompelen en mijn bed op zocht.

Mijn benen waren compleet lam en ook mijn armen kon ik niet meer optillen.

Zo gaat Santiago niet meer lukken.

Vanmorgen 5 buizen bloed laten prikken want dat het iets lichamelijks is dat denk en hoop ik maar. Na al die rust wordt het ipv beter alleen maar slechter terwijl ik wel van alles wil alleen zegt het lijf gegroet ik doe niet meer mee. 😥

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina