24. jan, 2016

En de kou spontaan verdwenen

Gisteren was het heerlijk weer tijd voor een rondje polder. Op mijn hoge wandelschoenen maar weer proberen. Het liep lekker en de kilometers vlogen voorbij. Ik had gedacht een klein rondje even omdat ik ook naar mijn tante wilde maar het werden er toch weer bijna 17 km. Zowaar ontdekte ik na al die jaren nog een leuk weggetje waar ik niet eerder gelopen had. De zon scheen en ook al lag er nog ijs op de sloten  was het al snel jas uit en in trui verder lopen. Muziekje op mijn oren voor het tempo en ik had het reuze naar mijn zin. De polder blijft iets moois hebben. Omdat ik nog naar de boerderij wilde voor verse groenten een stukje door het weiland gegaan en hopeloos vast komen te zitten in de modder. Mijn schoenen waren een grote modderschuit dat wordt nog wel even bikken. Eenmaal weer op het pad hield een fietser me staande en wees me op joekels van spruiten. Gezien ik vergeten was iets te eten  mee te nemen een hand spruiten geplukt en zowaar... houd ik normaal niet zo van spruitjes rauw vond ik ze erg lekker. Bij de boerderij verse groenten en soep gehaald en toen snel op een drafje naar huis omkleden en naar mijn tante. Op een paar honderd meter weer 17 km erop zitten. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina