28. dec, 2015

Grenzen verleggen

Gisteren ben ik weer gaan lopen. Het was droog weer op een paar spetters na dus vol goede moed op weg naar Delft om mijn zieke tante op te zoeken.

17 km heen en het liep prima. Zo goed dat ik zonder te rusten in 3 uur in Delft was. Daar een uurtje bij mijn tante uitgerust. Van te voren had ik al bedacht naar gelang ik me voel lopen of met de bus terug. Gezien ik me nog prima voelde besloot ik terug te gaan lopen. Het begin ging super snel en voelde ik me prima. Halverwege kwam de honger op zetten dus even 5 minuten stop om een banaantje weg te peuzelen en even goed te drinken. Daarna weer vol goede moed op pad tot ik de zo bekende man met de hamer tegen kwam. Midden in het balijbos dus geen bus of vervoer en dat betekend gewoon doorlopen. Ik had al het idee dat een extra rust pauze niet echt zou helpen gezien mijn benen al zeer deden en mijn voet ook weer aardig op aan het spelen was. Muziek met een flinke tempo melodie op mijn oren en lopen maar. In een poging een kortere route te nemen en door moeheid verkeerde beslissingen gaan nemen  een andere kant opgewandeld ook richting Zoetermeer maar niet wetende dat ik dan wel aan een andere kant zou uitkomen. Had ik niet zo moe geweest dan was dat eerder door gedrongen en had ik dat niet gedaan. Het maakt de route niet korter het is een stuk minder leuk lopen omdat je de halve stad door moet. Mee dreunend op de muziek hield ik er aardig het tempo in maar wat ik al eerder had na een fietstocht is dat mijn zuurstof gehalte toch wel daalt nog en zo zag ik ineens in het groen bushokjes op doemen. Het duurt even voor het besef komt dat ik me zelf blij aan het maken was met een dooie mus maar toen dat besef kwam besloot ik een grens te verleggen en nog een poos door te lopen om te zien wat ik nog kon. Maar wel eerst even 10 minuten zitten om weer lucht genoeg te krijgen.  Eenmaal in Zoetermeer de stad door gaan banjeren en door moeheid de weg niet direct kunnen vinden terwijl ik er al jaren kom dus veel vragen uit angst een paar meter verkeerd te lopen. Bij de stad aangekomen had ik eigen al besloten de randstadrail te pakken maar toen ik die enorme trap bij het stadhuis zag die ik opmoest dacht ik dat ga ik niet meer redden ik loop nog wel een halte en pak de bus. Daar heb ik een poosje op gelopen en toen zag ik een paar haltes voor ik thuis ben en ik er toch heilig van overtuigd was dat ik nu echt de bus zou pakken de bus net voorbij rijden. Een half uur wachten met drijfnatte kleren van het zweten met de rugzak op zag ik niet echt als een optie en gezien het om 3 haltes ging maar verder gelopen. Even nog 5 minuten gezeten en gedronken en toen het laatste stukje door geworsteld. En dan verdwaal je alsnog met het eindpunt in zicht bijna in je eigen straat. Eerst dacht ik dat ik weer dingen ging  zien die er niet waren want ik kwam ineens een benzine pomp tegen die ik echt niet zo vlak bij huis ken. Maar besloten dat dit een echte was dus stukje terug en gevraagd en toen zag ik hemel zij dank mijn huis en kon ik op de bank ploffen. Ik ben heel blij dat ik het gelopen heb. Ik weet nu wel wat ik aankan en wat ik nog moet om straks de tocht te kunnen voltooien. De afstand moet makkelijker gaan maar dat is een kwestie van vaker lopen en meer conditie daardoor kweken. Dus zo op zijn tijd blijven lopen. De tocht ga ik wat afstand betreft zeker wel halen. Daar maak ik me niet echt bezorgd over.  Maar wat wel echt moet straks als het wat leuker weer wordt is heuveltjes bij het strand gaan lopen. Daar zit voor mij de grootste uitdaging. 

De spierpijn vandaag is er luid en duidelijk maar goed te hanteren. Mijn voet ik voel hem maar kan erop lopen dus dat is alleen maar prima. Nu eerst oud en nieuw en weer even werken en dan op naar de volgende wandeling 🙂

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina